Ronnie Stevens, 3e dan (1968)
‘Aikido is een passie. Al vanaf mijn 15e levensjaar ben ik gegrepen door deze krijgskunst. De achterliggende filosofie dat een conflict een vruchtbare grond is voor zelfontwikkeling en zelfreflectie speelt een grote rol in mijn leven. Elke breuk in harmonie is een aikido-leermoment. ‘
Ronnie (3e dan) is rijkserkend leraar aikido niveau 3. Ronnie is begonnen met aikido in 1984. Als tiener voelde hij zich direct aangetrokken tot aikido, met name ook door het non-destructieve karakter van deze krijgskunst.
Zijn eerste leraar, Ad van Dun, is ook zen-leraar. Aikido en meditatie zijn dan ook onlosmakelijk voor hem verbonden. Van 1987 – 2008 heeft hij getraind bij Edy Kamalski (6e dan) in Arnhem. Van 2012 – 2017 bij Piet Lagerwaard (6e dan) in Arnhem.
Ronnie zijn belangrijkste leraren zijn op dit moment Patrick Cassidy (7e dan) van Aikido Montreux en Linda Holiday (7e dan) van Aikido Santa Cruz. Regelmatig reist hij naar Montreux in Zwitserland om te trainen bij Patrick Cassidy.
Leraar Talentontwikkeling Aikido Nederland (2016 – 2018)
Van 2016 tot 2018 maakte Ronnie deel uit van het vaste docententeam van Talentontwikkeling Aikido Nederland. Hier trainen kinderen en jongeren uit heel Nederland met elkaar, onder begeleiding van docenten van verschillende bonden. Hij is in 2016 door de technische commissie van de Aikdo Federatie Nederland aangesteld als jeugdcoördinator. Het laatste half jaar heeft Ronnie als onafhankelijk docent aan het team deelgenomen.
Kim Zielman, 3e dan
Het is moeilijk om in woorden uit te drukken wat Aikido voor mij betekent.
Aikido beleef je met je lijf, je hart, je ziel en je geest. De ervaring is voor mij oneindig inspirerend en voedend. Mijn dank is groot aan alle leraren die ik heb ontmoet.
Op mijn 23e, in 2003, ben ik begonnen met lessen in Zwolle. Vanaf de eerste les was ik meteen helemaal in mijn element.
Helaas was het de laatste les voor de zomervakantie. Het goede nieuws was dat er een zomerkamp werd georganiseerd in Polen.
Samen met vier andere Aikidoka’s reden we in een klein autootje, volgepakt, naar de bergen van Szklarska Poręba.
Elke dag vroeg op. We trainden zo’n zes uur per dag en gingen tussen de trainingen door de natuur in. Ik had nog niet eens een pak, maar ik vond het echt fantastisch! Dit gevoel heeft me nooit meer losgelaten.
Ik reis nog steeds de wereld over om te trainen. In Aikido heb je vaak een vaste plek waar je traint, maar je kunt ook als gast in andere dojo’s trainen en verblijven. Daarnaast worden er op verschillende plekken seminars georganiseerd door leraren vanuit de hele wereld.
Mijn laatste reis was naar Kumano in Japan, naar de dojo van Anno sensei. Wauw — de bergen, de rivier, de mensen…
Aikido heeft me zóveel gebracht.
Nu geef ik hier les aan een hele mooie groep mensen in de dojo van de kerk, samen met Ronnie Stevens.
Mensen beschrijven mijn Aikido als gevoelig, krachtig en vloeiend.
Voor mij ontstaat alles in relatie — met jezelf, met de omgeving en met de ander.
Aikidō wa, jinsei sono mono to no mai desu.
Aikido is een dans met het leven zelf.
